Кој бил генерал Панде Петровски?

Од револуционерно семејство до врвот на военото раководство, Панде Петровски е генерал чиј живот ја следи историјата на македонската борба за државност. Неговиот придонес во одбраната на Македонија го има документирано во книгата „Сведоштва“.

Панде Петровски е роден на 26 декември 1943 година во селото Живојно, Битолско. Потекнува од семејство со силна воена и револуционерна традиција, што значајно влијаело врз неговиот животен и професионален пат. Неговиот дедо Петре учествувал во Илинденското востание и Првата светска војна, а татко му Алексо бил дел од народноослободителната борба во Текот на Втората светска војна.

Својата служба во ЈНА ја започнува како командир на вод во 4. оклопна бригада во Јастребарско. Во овој период стекнува практично командно искуство и постепено напредува во чиновите. Во текот на 1970-тите и 1980-тите години извршува низа значајни должности, меѓу кои командант на баталјон и заменик командант на механизирана бригада. Повеќепати е вонредно унапредуван, што зборува за довербата на военото раководство во неговите способности.

По распадот на СФР Југославија, Петровски преминува во новоформираната Армија на Република Македонија. Тој активно учествува во нејзиното создавање како командант на 2. армиски корпус во Битола. Во 1993 година е унапреден во чин генерал-мајор, а во 1997 во генерал-потполковник. Работи на подобрување на борбената готовност и раководи со процеси на реорганизација на Армијата.

За време на вооружениот конфликт во 2001 година е вратен од пензија и назначен за началник на Генералштабот на АРМ. Тој учествува во планирањето и спроведувањето на клучни воени операции, вклучувајќи ја акцијата за ослободување на Тетовското Кале. Петровски сметал дека конфликтот во 2001 година бил агресија наметната од надвор и барал целосно расветлување на настаните. Во македонската јавност е запаметен како искусен воен стратег и генерал кој имал значајна улога во најтешкиот безбедносен период на државата.